[Zapytaj lekarza] Re: Co pomaga na obolale piersi przed okresem?

Łagodzenie dolegliwości przedmiesiączkowych


Zespół napięcia przedmiesiączkowego (pre-menstrual syndrome, PMS) jest jednostką chorobową obejmującą różne, psycho-fizyczne dolegliwości pojawiające się najczęściej na 7-10 dni przed miesiączką i ustępujące wraz z początkiem krwawienia miesiączkowego.

Charakterystyczne objawy PMS to: drażliwość emocjonalna, skłonność do depresji, zmęczenie, trudności w skupieniu uwagi, zwiększony apetyt, obrzęk i ból sutków, bóle głowy, wzdęcia, bóle krzyża i miednicy oraz uczucie ciężaru w jamie brzusznej. W leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego wykorzystuje się środki zmniejszające napięcie nerwowe, leki zapobiegające gromadzeniu wody w organizmie (moczopędne), a niekiedy preparaty hormonalne.
Łagodne objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego stwierdza się u 60% kobiet, zwłaszcza w grupie 30- i 40-latek. U 3-8% kobiet znacznie nasilone objawy PMS występują przez całą drugą połowę cyklu, utrudniając im normalne funkcjonowanie. Czasami zespołowi napięcia przedmiesiączkowego towarzyszy zaostrzenie chorób alergicznych oraz niektórych chorób przewlekłych (np. padaczki).
Jedną z głównych przyczyn zespołu napięcia przedmiesiączkowego jest prawdopodobnie podwyższony poziom estrogenów, który wynika ze zwiększonej produkcji tych hormonów w drugiej połowie cyklu miesiączkowego. Estrogeny poprzez pobudzanie wydzielania innych hormonów - wazopresyny i aldosteronu powodują zatrzymywanie sodu i wody w organizmie. Wynikiem gromadzenia wody w tkankach jest obrzęk jelit powodujący uczucie rozpierania w jamie brzusznej, zastój żylny w miednicy przyczyniający się do bólów w okolicy krzyżowej, napięcie piersi, przyrost masy ciała oraz obrzęki nóg i dłoni. Może również nastąpić obrzęk komórek ośrodkowego układu nerwowego, który jest przyczyną bólów głowy, napięcia psychicznego, skłonności do depresji i wzmożonego apetytu.
Jeżeli istnieje podejrzenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego, w celu potwierdzenia diagnozy i wykluczenia zmian chorobowych dających podobne objawy, niezbędne jest wykonanie badania ginekologicznego, a niekiedy także oznaczenia poziomu hormonów płciowych.
Aby złagodzić dolegliwości psychiczne towarzyszące zespołowi napięcia przedmiesiączkowego warto stosować relaksujące inhalacje i kąpiele z dodatkiem olejków eterycznych: mięty, rozmarynu lub lawendy. Można również przyjmować ziołowe leki uspokajające, zawierające melisę, kozłek, męczennicę, dziurawiec (Passiflor, Passispasmol, Nervomix, Nervosol, Neospasmina, Intractum Valerianae, Intractum Melissae, Psychotonisol). Czasem konieczne jest włączenie do leczenia środków przeciwlękowych lub przeciwdepresyjnych. W celu zapobiegania gromadzeniu się wody w organizmie zaleca się w okresie dwóch tygodni przed miesiączką ograniczenie spożycia płynów i soli oraz wyeliminowanie z diety cukru i alkoholu. W przypadku dużych obrzęków wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych.
Jeśli objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego są bardzo nasilone, konieczne bywa zastosowanie leków hormonalnych - środków antykoncepcyjnych bądź preparatów progesteronu lub jego pochodnych. Progesteron przyjmuje się w drugiej połowie cyklu w postaci tabletek doustnych (Provera, Duphaston, Lutenyl, Orgametril), tabletek podjęzykowych (Luteina, Ethisteron, Progesteronum), globulek dopochwowych (Luteina) lub zastrzyków domięśniowych (Progesteronum)